Volltext Seite (XML)
No. 31. 79 No. 32. 33. tS+%£- N-r"i Sphaerula historiae ct stragula (potias nucleus') magnitudinis ejus. Nominibus propriis rubro, viridi vel atro colore scriptis passim textus adjectus est turcicus. Ex prooemio patet, auctorem tabulae appellari Jo- sephiun filium Abdollatiphi. Incipit ab Adamo et finitur in Sultan 3Iured filio Sultani Seliin Chan, ex prosapia Otinnanidarum. Si tum temporis, ut ex titulo Cbani probabile fit, non 3Iured, sed pater ejus, vulgo Selim Scliali vel Seliin II nuncupatus, imperatoria dignitate po titus est, tabula confecta est intra annos 1566 et 1574, quibus Selim II regnavit. Continet ex divisione 33 illi. Scliickardi, qui exiguam ejus partem s. Taricli i. e. seriem regum Per siae ab Ardschir Babekan usque ad Jazdigerdem a Clialiphis expulsum, Tubiugae 1628, 4. edi dit, septendecim familias. Insunt tamen plu- res. Omisit enim Scliickardus saltem unam, nempe 3Iehaleditarum vel Ismaelitarum, quo rum post Chovrarezmios 13° loco a Schickardo in praefatione memoratos meutio fieri debuisset. — Tabulam istam T itus Blarchtalerus Ulmanus a. 1593 a Tureis reportatum in Germaniam in tulit. Quum cel. Lessing a. 1773 in biblio theca Guelferbytana tabulam genealogicam a Marchtalero in Germaniam iuvectam detegeret, sibi persuasit, hanc eandem esse, qua Schickar- dus in concinnando Taricli usus fuerit. Neque opinio eum fefellit: quodcunque enim vel mi nimum momentum Scliickardus de suo exem plo narraverat, id Guelferbytano proprium est, ut nunc demum, teste cel. Schnurrer, qui in Nachrichteu vou eliemaligen Lekrern der hebraischen Literatur in Tiibingen (Ulm, 1792, 8.) de hac tabula et exemplo Guelferbytano fuse et docte egit p. 200. 212 sqq. certum est. 3’itium, quod huic tabulae exprobavit auctor Commentationis de fatis linguarum orientalium, Viennae 17S0. amolietur dissertatio parti quar tae 3Iemorabilium, quae cel. Paulus Prof. Je- nens. in lucem emittit, inserenda. Helinstadii d. 16. Nov. 1792. Paul. Jacobus Bruns P. P. O. Hoc volumen chartaceum, long. 23| ulu. Lips. et lat. | ulu., 3 r itus 3Iarchtalerus, filius primi possessoris, A. 1651 per J. 3 al. Audreae Augusto duci emendum obtulit. In literis suis ait, 3 r ituin patrem volumine illo in capienda arce liungarica Fillek potitum esse et A. 1628 per 33 illi. Scliickardum aliquid inde edendum curasse, nec non antea volumen a D. Besoldo Ingolstadiensi, a Ferdinando II Imperatore, a civitate Basileensi, a legato franco - gallico et ab aliis expetitum esse, sed patrem conditio nes accipere noluisse. Augustus dux igitur A. 1652 volumen emit 60 tbaleris, pecunia prae senti. (Haec e literis illius temporis, quas Bi bliotheca asservat, desumta sunt). — Inest Jo- bi Ludolli relatio summaria (cf. Lessing I, 96) dat. Fraucof. 16 3Iart. 1695, et Brunsii noti tia ea quam supra positam vides, utraque au tographa. Cf. Lessiugii Dcytriige I, 83 — 102. (144 3L. Blauk.). No. 32. Commentarius Schcichi (seu doctoris) Cha- Icd filii Abdcllahi Azha rensis in librum gram maticum ol Agrumijah (vulgo Gjantmiah), Ilo- mae iu typogr. 3Iedicea 1592 in 4. excusum. Copulandus est hic codex cum sequente, ubi est alterum opus ejusdem auctoris. Sed tenen dum , hunc Azharium diversum esse ab eo, qui ab Herbeloto p. 155b commemoratur. 11. — Cod. chart. in 4. Fuit Parisiis. Gud. Gr. 56.) — 33. a) Kitab ol Awameli, liber vocum con struentium, vulgo dictus centum regentes. Tra ctatus grammaticus de constructione particula rum, seu quos casus, quos modos, quae tem pora particulae arabicae regant. Libellum hunc Erpenius arabice et latine edidit Leidae. b) Grammatica arabica, de auctore al Gjarumiah dicta, una cum commentario in eam. De utro que , tum de auctore grammaticae, qui est Abu Abdallali 3Iuhammed Ibu Giarum Sanhagji, quam de interprete ejus Chaled ol Azhari (sic iu hoc cod. appellatur) v. Herbelot p. 398a, ubi Seid Abbas (pro Chaled) appellatur. 3 r er- ba linea transversa superne inducta suut verba textus, reliqua sunt commentatoris. II. — Cod. chart. iu 4. Fuit Parisiis. (Gud. Gr. 66).